کسي که شب را به روز آورد و بامدادن اندوه بزرگش امور دنيايي باشد! او را نزد خدا ارج و قدري نخواهد بودو خداوند 4 خصلت را ملازم دل او قرار مي دهد :
1- هم و اندوهي که هيچ گاه از او جدا نشود
2- مشغله و کاري که هيچ گاه او را آسودگي نباشد
3- نيازمندي که هيچ گاه به بي نيازي نرسد
4- آروزي که هيچ گاه براي آن پاياني نباشد
تا مهلت داري در مصيبت خويش تفکر نما!و دقت کن که :
عبادتگر بي علم؛همچون خر آسياب است که همواره در يک جا مي چرخد و گامي پيش نمي رود ( حضرت علي -ع-)
مولايمان علي فرمود :
من تو را از ترس آتشت و به اميد بهشت عبادت نمي کنم ! بلکه بدان جهت عبادت مي کنم که تو را اهل و سزاوار يافتم!
اين ماه تا مهلت باقي است شيعه علي شويم!
نوشته شده توسط : طفل طريق
ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ